Vukašin Raduški, Akumulacije

11 – 23. jun 2018.

U ponedeljak, 11. juna, u 20 časova, u Galeriji SULUV biće otvorena izložba pod nazivom Akumulacije Vukašina Raduškog. Izložba Akumulacije je deo programa Završnih izložbi Akademije umetnosti u Novom Sadu i predstavlja jedan od vidova saradnje ove institucije i Saveza udruženja likovnih umetnika Vojvodine. Izložba će biti otvorena do 23. juna 2018.



„U svom najopštijem značenju, akumulacija predstavlja nagomilavanje, nakupljanje, odnosno zgrtanje nečega. Na ovim radovima akumulacija predstavlja nagomilavanje predmeta (artefakata) koji su prerađeni prirodnim putem, koje reka u jednom trenutku ostavlja duž svoje obale. Izmeštanje samih predmeta iz datog okruženja i njihova dodatna obrada se smatra postupkom revitalizacije istih.“

Autor


Stvaranje slike kao revitalizacija

Ako shvatimo sliku kao predmet koji je u osnovi platno oblikovano drvenim ramom, vidimo da je slika u suštini predmet biljnog porekla. Deklaracija slikarskog platna bi uključila preko devedeset procenata biljnih prerađevina (platno i letve na koje je zategnuto) kojima je dodat zanemarljiv procenat metalnih elemenata za učvršćivanje konstrukcije. Kao takav, taj biljni derivat je izgledom vrlo daleko od svog izvora. Geometrizovani oblik, hemijska izbeljenost, ravne ivice i ravna površna – vrlo su daleko od nepravilnih formi živog drveta, njegove boje, mirisa, blage elastičnosti i vlage koja njime teče. Razlika između neoslikanog platna i drveta u šumi je toliko drastična da nijedan naslikani pejzaž ne može da premosti taj jaz između živog biljnog bića i njegovog derivata.

Imajući u vidu različite puteve kojima odsečeno drvo putuje, kao i to koji se njegovi delovi koriste,  a koji odbacuju, Vukašin Raduški je stvorio seriju radova pod nazivom Akumulacije. Neki od tih radova su nastajali na nađenim oljuštenim delovima kore drveta, dok veći broj slika sadrži u sebi grančice, inače necenjene u drvnoj industriji. Našao ih je na obalama reke, gde su vlagom i vremenom već bile obrađene prirodnim putem i izmeštanjem iz tog prirodnog okruženja u polje slike, gde su dodatno obrađene, Raduški ih revitalizuje. Osim grančica, u slike su uključeni i drugi nađeni materijali na obalama, poput peska, koje je reka preradila i izbacila. Čitav taj postupak sakupljanja prirodnih materijala koje je reka izbacila i njihovog nagomilavanja na sliku, autor naziva procesom akumulacije.

Grančice i pesak daju slikarstvu Vukašina Raduškog prirodne, zemljane tonove, dok sam proces nagomilavanja daje slikama skulpturalne odlike. Taj proces takođe nosi prizvuk na sve ono što reke akumuliraju – od bačene bele tehnike, kesa, otpadnih voda, preko skrivenih arheoloških nalazišta o drevnim civilizacijama, do mikro-organizama, bilja i faune. Ali kako toga nema na radovima, oni ne pretenduju da budu nosioci ekološke poruke, nego da nam donesu obalu reke i artefakte koji svedoče o suživotu sa njenim obalama. Apstraktni radovi prenose atmosferu, osećaj, tišinu, čak i dojam vlažnog peska. U njih bi se moglo mnogo toga učitati, pogotovo u poliptih od trouglastih formata. Oblik trougla, kao pojednostavljena piramida, okrenut je prema gore i dole i može se videti kao piramidalna drutvena struktura ili demokratičnost odlučivanja u procesu „od dole na gore“. Ti trouglovi mogu podsećati i na piramidu ishrane ili lanac ishrane. No, sve je to suvišno jer već i sam naziv izložbe i bliži pogled u slike otvara jedan nov prostor koji akumulira u sebe reke, drveće, pesak, poglede posmatrača.

Sonja Jankov


PRILOG O IZLOŽBI:

ART-ERIJA RTV

 


FOTOGRAFIJE SA OTVARANJA IZLOŽBE:


Biografija:

Vukašin Raduški je rođen u Jagodini 1995. godine. Nakon završene srednje Umetničke škole u Nišu upisuje Osnovne akademske studije na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, gde je trenutno student IV godine Studijskog programa slikarstva, u klasi profesora Vlade Rančića. Dobitnik je pohvale na XVIII Bijenalu studenstskog crteža u Beogradu. Ovo mu je druga samostalna izložba.